pierre-bayleUn article de Joan Fourié dins la revista Lou Felibrige genièr/febrièr de 2007.

Un umanista occitan, Pèire Bayle

A la debuta de l’estiu passat, la Pòsta francesa emetèt un timbre en l’onor de l’escrivan e filosòf Pèire Bayle per marcar lo tresen centenari de la despartida d’aquel grand umanista que siaguèt un dels esperits màgers de son temps e un saberut d’espandi universal dins la linhada d’un Leonard de Vinci, d’un Galilèu, d’un Peiresc, d’un Pascal, d’un Gassendi, d’un Descartes o d’un Erasme. Articles biò-bibliografics i siaguèran consacrats dins de revistas istoricas. Aquò dit e escrit, d’unes se van demandar perqué charrar d’aquel personatge, uèi gaireben desconegut e desbrembat, dins la revista del Felibrige. Tot simplament perqué Bayle – e son patronima ne pòrta bèlament testimòni – èra un enfant del miègjorn, un bon occitan, que parlava correntament la lenga de son brèç e que demòra una de las glòrias d’en çò nòstre.

Aval, dins la val de Lèze, pròcha del Fossat, en tèrra d’Arièja, se trapa un vilatjòt apelat Le Carla, qu’a pres ara le nom de Carla-Bayle estent qu’es dins aquesta paròquia que Pèire Bayle vejèt le jorn le 18 de novembre de 1647. Son paire èra pastor de la glèisa protestanta e sa maire se sonava Joana de Bruguières. De per sas originas socialas, le novèl nascut devenguèt pas un païsanòt e sos parents le butèran a seguir d’estudis, d’en primièr a Puèglaurenç puèi a Tolosa. Aprèp una crisi de consciéncia religiosa que l’i faguèt un temps abandonar la pratica de son paire, anguèt a Genève per aprigondir sas coneissenças en matèria de teologia.

Menèt una carrièra d’ensenhaire, d’en primièr a Sedan puèi a Rotterdam ont, fin finala, se debanèt la maja part de sa vida e ont moriguèt le 28 de decembre de 1796. Dintrarem pas dins le detalh d’una existéncia refofanta d’eveniments e que, per mantes costats, pareis un vertadièr enfachinament e presenta aspèctes pro extraordinarias. Anirem donc a l’essencial.

Se pòt dire que Bayle se faguèt coneisser d’un biais anonim en publicant en 1682, sens nom d’autor, sa famosa Lettre sur la comète de 1680 seguida de La critique générale de l’histoire du calvinisme du P. Maimbourg, obratge pro anticonformista jutjat contrari a la doctrina e que siaguèt condemnat a la cremason.

Doas ans aprèp, Bayle donèt un Recueil de quelques pièces curieuses concernant la philosophie de M. Descartes e se lancèt dins la publicacion de las Nouvelles de la république des lettres (1684-1687) destinadas a una elita e que coneguèt un succès grandaràs.

pierre-bayle-timbre-2006Mentretemps, Loís XIV veniá de revocar l’edit de Nantes e Pèire Bayle prediquèt la somission e la paciéncia, se faguent un apòstol de la toleréncia e del pacifisme. A Rotterdam, nombroses èran recantonats protestants qu’avián fugit la França e que vesián dins Bayle lor mèstre de pensada e d’accion. Dins aquel microcòsme ont se remenava sovent lo sac de garris, gelosias, contèstas e rivalitats mancavan pas e nòstre òme i siaguèt mesclat – pensam a la lucha que deguèt sosténer contra Pèire Jurieu -, se faguent el-meteis son defensor a travèrs libres e plaquetas emplenats d’una sana ironia e dont le mai conegut demòra sa Chimère de la cabale de Rotterdam.

Bayle fosquèt pas qu’una mena de polemista – o contraversista - sus fons de dialectica religiosa. Sa curiositat intelectuala e son saber s’espandissián dins gaireben totes les domènis de la coneissença umana. Teologia plan segur, mas tanben istòria, filosofia, bèlas letras, sciéncias aplicadas, astronomia fasián partida de son pan quotidian. Daissat un bricon dins son caire per las autoritats protestantas de la ciutat batava, Bayle posquèt, fins a sa mòrt, se consacrar mai que mai a la redaccion e a la publicacion de son Dictionnaire historique et critique, una obrassa monumentala dont la nautor de vista, l’erudicion, le sens critic, le scepticisme rasonat le faguèran marcar d’interdit en França e mes a l’Index pel Papa. Pasmens, le diccionari devenguèt al fial de las annadas un best seller, mantes còps reeditat e que siaguèt considerat coma un precursor dels enciclopedistas e del sègle de las lums, el que plaçava la libertat de pensar e de dire en dessùs de tot.

Las òbras de Bayle son tras que nombrosas e emplenan un fum de paginas dins lo Catalogue général des livres imprimés a la Bibliotèca nacionala.

Per l’originalitat e l’universalitat de sa pensada, per sa set de vertat e de compreneson, pel dever de scepticisme que menava sa vida tota, per l’ample de son erudicion, per la riquessa d’una vida consacrada a mila questionaments, Pèire Bayle meritava largament de balhar son nom al sieu vilatge natalenc, d’aver las onors de la Pòsta e d’èstre senhalat dins la revista del Felibrige.

Èra plan la mendra de las causas que devèm a la crana memòria d’aquel grand enfant d’Occitània.

Joan Fourié

  

libres

Pèire Godolin - Edicion comentada e traduccion integrala

Sortiguèt en febrièr de 2009 a las edicions Privat lo libre Pèire Godolin. Oeuvres complètes. L'edicion es estada aprestada per Pèire Escudé.

Pèire Godolin – De las annadas 1600 fins 1649 ont morís, de la fin de l’umanisme fins a la començança de la provincializacion, Godolin ten de cantar e de representar l’imatge complèxe e multiple d’una societat tolosana, occitana, francesa, en mutacion complèta.

Lo cap del camin - Pèire Gogaud

Lo cap del camin es un pichon roman de Pèire Gogaud (Brenac 1912, Carcassonna 1988). Una òbra d'una granda sensibilitat. Sortiguèt en 1973.

L'autor manifèsta aquí una ambicion literaria plan rara en occitan, s'assaja per moment a distòrdre la narracion al servici de son subjècte e capita. Sap, amb intelligéncia, defugir trapèlas e luòcs comuns que son sempre a man de sorgir.

 
 

cultura, opinions...

Sus l'unitat de la lingüistica occitana

En julhet de 2017, a Albi dins l'encastre del XIIen congrès de l'AIEO, Patric Sauzet s'interrogava sus l’unitat de la lingüistica occitana.

Resumit (sorsa AIEO) : Los estudis occitans e particularament la lingüistica occitana son uèi pausats coma un camp especific. L’AIEO i a contribuït centralament e n’a promoguda la qualitat. Nòstra disciplina es pas per tant dispensada de s’interrogar sus son estatut.

Albi - Ligams entre l'occitan e lo catalan

Lo 17 de febrièr lo Centre Occitan Ròcaguda (COR) d'Albi organiza una vesprada dedicada als ligams entre la lenga occitana e la lenga catalana. Presentacion del COR :

Vos convidam lo dissabte 17 de febrièr a 5 oras del vèspre al Centre Occitan Ròcaguda per una descobèrta dels ligams lingüistics e culturals entre l’occitan e lo catalan.

 
 

sciéncias e tecnicas

Espaci - Falcon Heavy - An capitat !

Lo dimars 6 de febrièr de 2018 la societat SpaceX capitèt de mandar dins l'espaci la primièra fusada Falcon Heavy dempuèi son spacepòrt de Cap Canaveral en Florida.

Carga utila : lo cabriolet roge cerièisa d'Elon Musk, fondator de la societat. Direccion : Mars o la cencha d'asteroïdas del sistèma solar.

Aquela fusada es la mai poderosa mandada en orbit dempuèi las miticas Saturn del programa american Apollo e l'Energia russa.

Educacion - Lo projècte ERASMUS +

Foguèt a la davalada de 2016 que lo programa ERASMUS + « l'Educacion al Desvolopament Durable dins nòstras lengas » debutèt a l’iniciativa de las conselhièras pedagogicas d’occitan de l’Acadèmia de Montpelhièr.

Pilotat pel Centre interregional de desvolopament de l’occitan (CIRDÒC), lo projècte reünís 7 partenaris a travèrs 4 regions europèas (Occitània, Val d’Aran, Val d’Aosta e Piemont) dins las qualas 6 lengas son parladas : l’occitan, lo francoprovençal, lo catalan, lo francés, l’espanhòl e l’italian.

 
 

politica, economia...

Lemòtges - Signatura de la convencion per l'ensenhament de l'occitan

Es estada signada a Lemòtges lo 2 de febrièr de 2018 la convencion per lo desvolopament e l'estructuracion de l'ensenhament de l'occitan dins l'acadèmia.

Los signataris son : Daniel Auverlot, rector de l'acadèmia, Alain Rousset, president del conselh regional de Nòva Aquitània e Charline Claveau-Abbadie, presidenta de l'Ofici public de la lenga occitana.

Manifestacions del 3 febrièr de 2018

Genièr de 2018, lo Collectiu Occitan organizator de las manifestacions del 3 de febrièr de 2018 per demandar una preséncia mai importanta de la lenga occitana a la television, comunica :

La lenga e la cultura occitanas an un besonh imperatiu, absolut, dins lo mond tal coma es ara, d'aver accès als mèdias de massa e d'en primièr, d'una preséncia « normala » a la television publica.

Es un relai indispensable per tota l'accion educativa e culturala qu'es menada per las associacions.