L'editor Fayard, ven de tornar editar (2018) en un volum titolat La technique
et le temps los tres primièrs libres de Bernard Stiegler sus la tecnica.
Dins aqueles libres Bernard Stiegler pausèt las fondamentas de sa teoria. Aquela propausada a la debuta de l'èra del numeric, foguèt saludada coma un eveniment.
De fach lo sistèma tecnic mondial engendra una ruptura istorica sens precedent e s'agís de pensar « l'industrializacion de l'esperit » en cors e sos efèctes.
A travèrs lo prisme d'òbras anterioras, analisadas e criticadas – òbras de Martin Heidegger, Jean-Jacques Rousseau, André Leroi-Gourhan o Gilbert Simondon – e al lum de sas pròprias reflexions, es la question de l'òme que Bernard Stiegler torna revisitar : la tecnica per el deu èsser considerada coma una constituanta antropologica, participa a la constitucion de l'òme, a l'ominizacion.
L'autor perseguís lo sieu trabalh de recercas e d'autres libres vendràn completar aquela òbra.
Aquela volum conten :
- La Faute d’Épiméthée (1994)
- La désorientation (1996)
- Le temps du cinéma et la question du mal-être (2001)
Que seràn completats per :
- L'épreuve de la vérité dans l'ère post-véridique
- Symboles et diaboles
- La guerre des esprits
- Le défaut qu'il faut. Idiome, idios, idiotie
Pèire Beziat contunha son trabalh de traduccion pel plaser dels lectors occitanofòns.
Un article de Felip Gardy dins la revista OC numèro 84, estiu de 2007, sul libre d'August Rafanell, La il.lusió occitana. La llengua dels catalans entre Espanya i França. Epilòg de Robert Lafont (Barcelona, Quaderns Crema, Ensag n° 37, 2006, dos volums, 1542 paginas) 
Dòn Quichòt de la Mancha de Miguel De Cervantes.