psicosi-tautilPsicòsi au palais de Gerard Tautil
Illustracions de Joan-Loís Racouchot
IEO Edicion - Colleccion Ensages - 2016 - 16 €
ISBN : 9782859105679 - 180 paginas - 14 x 20 cm

Presentacion :

Aquestei cronicas chausidas, escrichas pendent quasi vint-e-cinc ans, senton la cebola e lo vinaigre. Son au còp dins l’èr dau temps e fòra temps, mai au drech d’una actualitat qu’es nòstra e forastiera. Cronicas dins l’ascla dau temps, per donar de grame a triar, se remembrar e recampar de brigas d’aquesta passa en estat de sèti ideologic.

Consciéncia dau temps fugidís e drech de dire, a l’escart dau solaç, colèra e clarvesènça se li mesclan. Se ditz que la politica es l’istòria a de se faire. Mai d’aquela istorieta exagonala, viscuda coma còntra-istòria per nautrei Occitans, siam gaire fièrs. La classa politica au poder – drecha e senèstra dins la mema saca de còps que i a – a fach de lònga la demonstracion qu’èra capabla de faire mielhs que la precedenta dins lo liberalisme descabestrat, la politica associala, lo testarditge per un passat coloniau pesotge mai jamai oblidat e l’amagament d’una lenga istorica e d’una civilizacion de portada europenca.

Posquèsson aquestei cronicas nos ramentar qu’aquela França etèrna nos fa mai que jamai Occitans e Europencs dau Sud.

Siam totjorn estats dins una astrada dobla, desmembrats entre Nòrd e Sud. Mai quand l’istòria quita pas de trantalhar e de nos tòrçer, subran tot pòt pereu s’inversar. Non se repetís, s’inventa sempre amb lei pòbles. O fugís dins lo tomple. Occitans conscients, avèm fach lo torn d’una fin d’istòria franco-francesa autista e psicotica. Per una respiracion democratica, es ora de se chanjar d’espersé !

Gerard Tautil es autor, assagista, acompanhaire d’un movement de conscientizacion d’Òc, observator d’un temps a la crosada dau passat e de l’avenidor. Animator de Lo Cebier - la letra occitanista. Actor, de còps que i a, per anar mai luenh e bastir un movement sociau occitan que sache menar de cotria revendicacions culturala, sociala e politica.


Laissarem degun - Roland Pécout

pecout-laissarem-degun Laissarem degun de Roland Pécout. Lo libre accompanhat d'un CD es estat publicat per l'Ostau dau país marselhés en 2008.

Lo poèta qu'a decidit d'aver rason... Roland Pécout (1951) tira sa règa dins lo mond deis escriveires occitans. L'òme, barrula-camin, bastís son òbra entre lo viatge e son país de garriga, entre Provença e Lengadòc.

Per un erbièr de Roergue - Iveta Balard

Per
un erbièr de Roergue, Yvette Balard Lo darrièr libre d'Iveta Balard ven de sortir a las edicions del Grelh Roergàs (prima de 2022). Es bilingüe occitan/francés. L'autora torna aquí sus un domèni ja explorat, lo mond vegetal, en 2017 publicava Arbres d'en çò nòstre.

Presentacion de Cristian Andrieu : « Professora de sciéncias de la natura, dempuèi totjorn passionada de natura, Iveta Balard ensenha tant als joves coma als vièlhs las meravilhas que pòrta lo nòstre mond. E qual o podiá far tan plan dins la lenga que presam tant, nautres defensors de la lenga del país, defensors de la diversitat lingüistica ? Qual nos podiá dire melhor totes aqueles noms que lo pòble occitan donèt a las èrbas qu'aprenguèt a utilizar e doncas a respectar ?

Sul libre 'Antonio Vidal' - Trabucaire - 2001

antonio-vidal-garcia Article sul libre Antonio Vidal d'Alem Surre Garcia (Trabucaire, 2001, 196 paginas, edicion bilingüe, traduccion francesa de Francesca Meyruels e Martina Boulanger). 

Article de Pèire Venzac (revista OC, mai de 2002).

Dins las annadas 80 del sègle passat se parlava de pertot de mescladís de mestissatges culturals, e tot aquò dins una rèsta de guèrra freja que congreava ça que la una mena de dubertura planetària, destorbadís e melhorament a l'encòp, coma totas las fins de sègle, rai. Aquò's dins aquel ambient qu'Alem Surre-Garcia escriguèt Antonio Vidal, un roman cortet que remena mai d'un estil literari, en passant aisidament del realisme fantastic al jornal metaforic, pel mejan del poèma o del raconte istoric.