Dins son edicion de mes de febrièr de 2026, lo jornal de la comuna de Tolosa, À Toulouse presentava Xavier Bach.
« Es ben d'anar cap a çò que coneisses pas brica. »
— De qué vos pivelèt tant dins la lenga occitana per venir lingüista ?
De’n primièr faguèri d’estudis d’istòria e aguèri d’interès per l’occitan medieval o lo francés medieval, mas tanben pel plurilingüisme que podiá i aver dins aquela epòca. Per exemple dins una vila coma Avinhon del temps del papa, s’i trobavan totas las lengas del mond. Lo gost per l’occitan l’aviái ja que me ven de familha, dels pepins e meninas dins Tarn. A l’adolescéncia, lor ai demandat de me parlar en òc e de mon costat, legissiái de poèsia, de cronicas dins lo jornal. Cambièri doncas de disciplina e a partir de 2011 anèri estudiar e ensenhar la lingüistica a Oxford.
— Emai a Oxford, avètz totjorn trabalhat sus l’occitan ?
Èra totjorn present, emai l’ensenhèri. A Oxford i a un grop de lectura ont nos acampaviam cada setmana per legir en occitan modèrne e medieval. Faguèri una tèsi sus l’origina de las classas flexionalas ont comparavi 56 lengas, solid amb l’occitan dedins. Mas anèri tanben en Indonesia estudiar sul terrenh las lengas “biak” o “kurudu”.
— A l’ora d’ara, quin es vòstre domèni de cèrca ?
Soi mèstre de conferéncia en sciéncia del lengatge a l’universitat Joan Jaurès, e trabalhi sus las lengas romanicas, las lengas de Papoasia e d’Austràlia. Son de domènis aluenchats, mas es bon d’anar cap a çò que coneisses pas brica, empacha d’aver d’a priori sus çò que traparàs e permet de se melhorar per comprene çò qu’es una lenga. En javanés per exemple an tres vocabularis diferents de politesa, me permetèt de constatar que, per fòrça dialectes occitans, l’emplèc de “si fet” o “nani” en plaça de “òc” e “non” indica que vovejam la persona a la quina parlam. Sembla ren, mas es la sola lenga romanica qu’o far.
Magazine À toulouse 121, febrièr de 2026
