Letras d'Òc publica (2019) los Contes d'Aubrac. Lo libre de 368 paginas es propausat al prètz
de 27 èuros. Presentacion de l'editor :
Enfin ! Los contes enregistrats en Aubrac al moment de la granda enquèsta del CNRS de las annadas 1960 – demorats inedits dempuèi –, espelisson ara, mai de cinquanta ans après, dins la lenga dels contaires, l’occitan de l’Aubrac.
Publicam aicí mai de 50 contes d’aquelas nautas tèrras, entre Avairon, Cantal e Losèra : s’i deslarga la paraula dels contaires e contairas d’aquel país de l’aspra singularitat.
La culhida e los enregistraments son de Marie-Louise Tenèze e Alain Rudelle ; la presenta edicion es de Josiane Bru, especialista dels contes populars e cò-autora del Catalogue du conte populaire français. I trobam de contes meravilhoses, de legendas, de contes per rire, de contes de dracs o de lops, de contes de bèstias : tot un tresaur de racontes e de paraula populara.
L’obratge compren lo tèxt original dels contes, fidèlament transcriches, amb la traduccion francesa en regard del tèxt occitan. Una presentacion dels contaires e de lors racontes, de nòtas, complètan lo libre.
Las edicions Edite-moi ! publica un conte que nos revèla perqué
los occitans se potonejan tres còps. Aquel conte imaginat per lo
sociològ Thierry Arcaix a per títol Los tres potons.
En 2016 sortissiá a las edicions del Grelh Roergàs lo libre d'Amanç Batut De qué soscas, grand paire ?