'Lo prince' de Maquiavèl

IEO Edicions ven de publicar en version occitana Lo Prince de Maquiavèl.

La traduccion occitana es de Joan Massip. Lo libre de 128 paginas es vendut al prètz de 14 èuros.

Presentacion : En 1615, a Ingolstadt en Bavièra, se cremèt en plaça publica l’efigia de l’italian Nicolau Maquiavèl (1469-1527). Las Glèisas de l’epòca son convençudas — e o proclaman — que Lo Prince, son òbra famosa, foguèt escrita per la quita man de Satan.

Perqué un tal òdi al respècte del libre e de son autor ? Perqué aquel obratge màger e universal, paregut al sègle XVI, contunha fins ara a sentir a sofre ?

Las responsas se tròban, evidentament, dins son contengut : una istòria naturala consacrada, non pas als animals e a las plantas, mas a l’univèrs de la politica. « Istòria » que cal entendre, aicí, al sens grèc d’enquèsta, de descripcion. D’efièit Lo Prince descriu fredament, sens jutjar, lo menament dels afars politics.

Observator de terren, son autor nos mòstra — en defòra dels filtres metafisic e moral — la logica intèrna de las causas, çò que mòu l’òme o la femna de poder e cossí s’endevenon, o pas, amb los eveniments. Per aital nos mòstra una vertat que, emai la solfine, l’umanitat vòl ignorar.

Nicolau Maquiavèl (1469-1527) foguèt un istorian, poèta, diplomata e musician italian de la Renaissença. Es reconegut coma fondador de la sciéncia politica modèrna. Escriguèt sus l’Estat e lo govèrn coma son vertadièrament e non pas coma deurián èsser.

Los estudis recents de l’autor e de son òbra mòstran que sa reflexion foguèt mal interpretada istoricament. Dempuèi las primièras criticas postumas per un cardinal anglés, las opinions, mai d’un còp contradictòrias, se multiplican.

Primièra de cobèrta del libre Lo Prince de Maquiavèl, 2025, IEO Edicion