Comunicat de Guilhèm Latrubesse e David Grosclaude - Novembre de 2011

Lo 10 de decembre de 2011 a Barbasta, l'occitanisme s'organiza en Aquitània e Miègjorn-Pirenèus

"Amigas, amics

"Qu'avèvam prepausat au començament de l'annada mantuas amassadas en Aquitània e en Miègjorn-Pirenèus entà soscar a l’estructuracion de l'occitanisme, entà qu'aja ua capacitat d'intervencion dens la decision politica.

"Segon nosautes, l'occitanisme deu méter en plaça un projècte per l'aviéner.

"Segur lo movement de promocion de la lenga qu'ei dinamic e qu'intervien en domenis hòrt diferents. Qu'a adara ua reconeishença mei hòrta qu'abans ; mes que demora fragile.

"Qu'èm convençuts que l'occitanisme non pòt aténder que tot sia hèit shens que participe dirèctament a l'accion publica e a la decision. L'accion en favor de la lenga hè partida d'un projècte mei globau. Qu’ei aqueste projècte de societat que volem bastir dab vosautes en pensar los pialars economic, sociau, environamentau e culturau.

"Que trobaratz ací un tèxte inspirat per çò qu'avem podut enténer  en las diferentas amassadas qui estón organizadas en Aquitània, Miègjorn-Pirenèus e dens d'autas regions tanben.

"Qu'ei un tèxte qui daubuns trobaràn incomplet. Que demanda sonque d'estar melhorat. Hòrt de vosautes tanben - qu’ac esperam - i trobaràn l'essenciau de l'expression deu lor engatjament occitanista.

"Los quasi dus ans de mandat de conselhèrs regionaus que vienem de víver que ns'an permetut de har progressar modèstament la politica publica en favor de la lenga. La nosta delegacion ne ns’empacha pas de participar aus debats sus las autas tematicas. Que tribalham sus tot çò qui pertòca  l’amenatjament deu noste territòri, que sia dens lo domeni deus transpòrts, de l’economia e de l’environament.  Mes qu'èm luenh deu compte. E arren n'ei possible shens los militants qui tribalhan cada dia.

"Que sentim la necessitat de pesar mei sus la decision politica. E tà aquò har que cau organizar las nostas reivindicacions a l'entorn d'un projècte dab l'objectiu d'estar mei nombrós a préner las decisions. Donc que devem har politica au nivèu de las nostas comunas, comunitats de comunas, departaments, regions e au delà.

"Dens ua institucion le preséncia d'ua persona qu'ei utila mes l'eficacitat demora limitada quitament se ns'arriba, solide, de trobar lo sostien d'autes elegits. Qu'arremerciam los qui'ns disen que las causas avançan gràcias a la  nosta accion d'elegits mes que sabem quin tot aquò ei fragile e insufisent. Fragile pr'amor qu'avem adversaris. Que i a un antioccitanisme actiu. Mes l'adversari mei hòrt qu'ei sustot l'indiferéncia d'ua partida de la societat, sovent mantienguda dens l'ignorància deus enjòcs ligats a las questions qui pausam.

"Tà pesar que'ns cau  har véder que i a ua fòrça sociau de proposicion, prèsta a méter en aplicacion un projècte.

"Qu'avem demandat au Partit Occitan, de qui èm sòcis, d'acompanhar aquera demarcha d'obertura, quitament se pòt estar tà eth ua remesa en causa en diferents aspèctes. Qu'a acceptat e la demarcha qui hèm uei, qu'ei represa au delà de las nostas regions.

"En tot cas nosautes qu'obram dab la volontat de passar a ua etapa navèra, per delà l'istòria deus uns e deus autes.

"D'autes militants d'autas organizacions politicas an tanben responut de faiçon positiva a l'iniciativa qui prepausam. E qu'ei shens comptar las reaccions hòrt favorablas que recebom de mantuns militants classificats dens çò de culturau. Que s'interrògan, com hòrt de vosautes, sus quin despassar la separacion enter çò de culturau e çò de politic.

"Tirem profieit d'aquera volontat. Qu'ei lo moment de ns'organizar. Shens qu’arrés non sian obligats de renegar arren deu passat, qu'avem totun lo dever de ns'interrogar sus la faiçon qui auram d'estar occitanistas doman e sus l'accion d'aqueth occitanisme per las annadas qui vienen.

"Lo monde qu'a cambiat, la crisi deu sistèma economic mondiau que pòt provocar cambiaments deus pregonds pro lèu.

"Lo noste combat per l'identitat occitana, per la lenga e la cultura qui'n son la sòla, non pòt har shens préner en compte aqueras realitats.

"Que'vs prepausam de bastir, sus la basa deu manifèste aqueste, l'organizacion qui hè besonh. Que discutiram amassas de la soa fòrma, de la faiçon de s'i associar, de la har evolucionar. Qu'ei lo moment d'enviar un messatge tà díser que i a ua fòrça de proposicion occitanista qui participa au debat sociau, dab las valors qui son las nostas.

"Que'vs prepausam ua amassada fondatora lo 10 de deceme a 15 h au teatre de Barbasta (Òut-e-Garona) Carrèra deu generau Nismes.

"Hètz circular aqueth envit dab lo manifèste. Associatz-ve a la demarcha e invitatz los vòstes amics a viéner participar a aquera amassada. Mobilizacions que ns'atenden lèu : linguisticas, sociaus e politicas. Cadun dab las soas fòrças lo son estrambòrd e las competéncias soas que i a la soa plaça.

"En ve pregar de créder a las nostas salutacions occitanistas

"Guilhèm Latrubesse
"David Grosclaude"

Teleacargar lo manifèst .pdf


Lo cap del camin - Pèire Gogaud

Lo cap del camin es un pichon roman de Pèire Gogaud (Brenac 1912, Carcassonna 1988). Una òbra d'una granda sensibilitat. Sortiguèt en 1973.

L'autor manifèsta aquí una ambicion literaria plan rara en occitan, s'assaja per moment a distòrdre la narracion al servici de son subjècte e capita. Sap, amb intelligéncia, defugir trapèlas e luòcs comuns que son sempre a man de sorgir.

Katalanische und okzitanische renaissance - Georg Kremnitz

mars Sortiguèt en 2018 lo libre de Georg Kremnitz Katalanische und okzitanische renaissance.

L'autor venguèt presentar son trabalh a Tolosa per una conferéncia DUOC lo dimècre 20 de mars de 2019.

Tornam publicar çai-jos la presentacion que ne fasián los organizators.

Las aventuras de Rainard e Isengrin

Letras d'Òc publiquèt en 2017 l'adaptacion per Andrieu Lagarda dels racontes mai coneguts del famós Roman de Renart. Dins una lenga blosa e aisida, descobriretz totas las rusas de la mandra e los torns que jòga a son compaire, lo lop Isengrin.

I tornaretz trobar tanben lo corbàs Tiecelin e son formatge saborós, lo poton de patz de Rainard e de la mesenga, las caças del rei Nòble, lo leon, Cantaclar lo pol tant fièr coma finòt o lo panatòri de las anguialas e dels cambajons.