En julhet de 2012 Annie Pla sosteniá a l'Universitat de Perpinhan son master Mestièrs de l’Educacion e de la Formacion amb l'especialitat Ensenhament Bilingüe Immersiu.

Lo títol de son trabalh èra : Mitan familial e aprendissatge de la lenga occitana. Importància de l'implicacion dels parents dins la produccion activa de la lenga occitana pels enfants de mairala dins las escòlas immersivas Calandretas.

Tornam aquí çai-jos editar son introducion ont presenta la problematica qu'encontrèt coma ensenhaira.

Lo document de mai de 110 paginas se pòt legir [aquí]

 

Introducion al memòri de master : Mitan familial e aprendissatge de la lenga occitana

Faguèri la coneissença de Calandreta en 1993 mentre qu'èri en mestria de psicologia e que per mon plaser me marquèri a un cors de teatre occitan qu'ensenhava lo Glaudi Alranc, ara metor en scèna e actor a la companhíá La Rampa TIO.

Mon idèa èra de far regenta dins lo public, vist que conneissiái encara pas Calandreta. Tre mos primièrs escambis amb los regents de las escòlas Calandretas qu'èran aquí e aprèp qualques entresenhas mai ponchudas sus l'afar, prenguèri ma decision, voliái totjorn far de regenta, mas a Calandreta. Una escòla ont poiriái far passar tota aquela lenga e cultura que me faguèron passar mon papeta, ma mameta e mos parents.

Perque « l'objectiu de Calandreta es de transmetre la lenga e la cultura occitanas als mainatges en tot assegurar lor escolarizacion en occitan tre l'escòla mairala. » Aital es marcat dins la carta de las Calandretas.

Dempuèi 1995 fau de regenta a Calandreta. Ensenhèri mai que mai en mairala amb qualques annadas en cors preparatòri. Totjorn amb de classas de mantun nivèl.

Una question me tafura encara aprèp 16 ans d'ensenhament e encara mai ongan dins ma classa :

Perqué d'enfants coma Paulina, Luna, Jessica, Lea, Marion, Bereniça emplegan la lenga de longa en classa, dins la cort de recreança, al conselh d'escòla e a la cantina amb ieu coma amb los autres adults de l'escòla. M'es arribat tanben amb aqueles enfants d'aver de convèrsas en occitan dins de situacions fòra l'escòla e sens ligam amb ela. Per carrièra, al cafè. Un matin que preniái mon cafè abans de dintrar a l'escòla, Paulina dobriguèt la pòrta del cafè a arribèt coma una bomba sus ieu per me contar çò que menava e que voliá presentar a la classa. Un CD de cançons tradicionalas en occitan, un album Lo Barberós qu'aviá trapat a la mediatèca de la vila. Sortiguèt tot aquò de son saquet e m'expliquèt tot amb una fòrça polida lenga occitana al mitan del mond qu'èran aquí. M'arregalèri de l'ausir parlar amb aquel natural. Sa maire, demorada sul pas de la pòrta, ne reveniá pas ! Un pauc mai tard dins la jornada me diguèt qu'èra contenta ela tanben de veire sa filha parlar coma aquò.

A costat d'aquò, d'autres enfants parlan pas que dins la classa e d'autres encara, dins la classa, mas pas de longa. En general, son los moments institucionals ont parlan lo mai aqueles enfants. Al conselh, al qué de nòu, per las presentacions al bilanç de la fin de la jornada. Es aquí e en primièr que començan de parlar. D'autres enfants emplegan qualques mots dins los moments de vida coma lo gostar de la tantossada per demandar de que beure e de que manjar e d'autres encara parlan pas brica.

Dins las classas dels mai bèls, es la meteissa causa. D'enfants parlan la lenga de longa e coma cal. D'autres l'emplegan pas que dins la classa. D'unes la parlan plan e d'autres, aprèp nòu annadas en Calandreta la parlan mas l'escaraunhan.

Aquò es ma question. Perqué aquelas diferéncias de practicas de la lenga pels enfants ?

Annie Pla dins son memòri de master

Sorsa : aprene.org [aquí]