L'associacion Histoire et Cultures en Languedoc (HCL 34) e lo CIRDÒC organiza a la fin del mes de setembre a Besièrs lo collòqui Al temps d'Ermengarda de Narbona.
Un article de Cristian Rapin dins Lo Lugarn numèro 86-87, auton de 2004.
Cronica En Òbra de julhet de 2022 del CIRDÒC.
Aquí lo programa de l'Estivada de Rodés.
En aquesta debuta d'estiu de 2022 l'executiu de la region Occitània sus son site precisava sas intencions en matèria de politica culturala.
Se debanarà del 19 al 21 de julhet a Cucunhan la fèsta del conte.
Lo 13 de mai de 2022 sul Plan dels Poètas de Besièrs Calandreta descernava sos prèmis literàris.
Lo 13 de mai de 2022 Calandreta sul plan dels Poètas a Besièrs decernava sos prèmis.
Un tèxt del jornal La Beluga (Tarn e Garona), agost de 2008.
Un tèxt del jornal La Beluga (Tarn e Garona), agost de 2008.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava un article de l'editor Jòrdi Blanc sus l'edicion occitana.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica del libre de Glaudi barsòtti : La tèrra deis autres.
Dins la revista Lo lugarn numèro 94 Cristian Rapin tornava sul libre de Georges Labouysse Histoire de France, l'imposture.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica del libre de Leon Còrda : La Batalha dels Teules.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica de Maria-Clara Viguièr del libre Bestiari, aubres, vinhas.
Critica per Pèire Maclof del libre de A. Alcouffe, P. Lagarde, R. Lafont : Pour l'Occitanie (Privat, 1979).
Critica per Francés Dubet del libre de Roger Martelli : La Nation (Editions Sociales, Paris, 1979)
Un conte collectat en Roergue per las equipas d'Al Canton, dich per Gilbert Lafage.
Aurelian Chaire dins l'enscastre de sos estudis en agricultura anèt trabalhar en Casamança. Dins l'edicion del 11 al 17 d'abril de 2014 del jornal La Setmana, presentava la tecnica del palhage.
Membre de l'Union Europèa dempuèi 2013, Croàcia emplega dempuèi aqueste 1èr de genièr de 2023 l'èuro coma moneda. De pèças novèlas son donc intradas en circulacion.
Cristian Chaumont publiquèt son primièr libre en 2010 a IEO Edicions, un roman policièr d'un pauc mai de cent paginas que revolucionèt pas las letras occitanas mas qu'aviá alara lo merite de donar a la literatura nòstra un libre dins un genre un pauc delaissat : lo policièr.
Al mes d'agost de 2020 sortiguèt en occitan traduch per Joaquim Blasco lo libre de José Maria Eça de Queiroz Lo Mandarin.