IEO Edicion ven de tornar editar l'òbra teatrala d'Adrien Vezinhet.

Lo recuèlh conten un prefaci d'Ives Roqueta e 6 pèças :

  • L’Escampat,
  • La Tatà de Borniquet,
  • Maridam la Tatà,
  • La Bastarda,
  • Lo Pastre del Masvièlh
  • Las Catas de la Bruguièra.

lo-teatre-de-la-pastorela-vesinhetL'obratge serà presentat al CIRDÒC en preséncia d'André Vezinhet, filhs de l'autor, lo diluns 2 de març de 2015 a 18h dins l'encastre d'una serada co-organizada per l'IEO e lo CIRDÒC.

Adrien Vezinhet nasquèt lo 27 d'abrial de 1912 a Santa-Radegonda en Roergue. Foguèt professor de francés al licèu Foch de Rodés de 1937 a 1946. A la liberacion participèt a la creacion de l'ebdomadari Le Rouergat e del grop La Pastourelle. Es per La Pastourelle – n'èra lo director artistic – qu'escribèt las pèças de teatre en reedicion a cò de IEO Edicion en 2014.

Nomenat en 1956 director del Pichon Licèu de Montpelhièr venguèt, al Clapas, un des animators de l'Aveyronnaise societat dels clapassièrs originaris d'Avairon. Foguèt puèi provisor del licèu Henri IV de Besièrs de 1970 a 1974. Es aquí que rescontrèt Ives Roqueta òme de letra tanben, tras que sensible a l'òbra de son compatriòta.

Adrien Vezinet accabèt sa carrièra de provisor al licèu de Montpelhièr. Aquí se moriguèt lo 28 de mars de 1984.

Ardent promotor de la cultura e de la lenga occitana es amb Enric Mouly es una de las figuras màger del teatre roergat.


 

Antonin Perbòsc : Fuòc nòu (1904)

Antòni Perbòsc

Article d'Antonin Perbòsc publicat pel primièr còp dins la revista Mont-Segur en 1904.

SpaceX pòt transportar d'astronautas vèrs l'ISS

Bob Behnken e Doug Hurley

Lo dissabte 30 de mai de 2020 la societat estatsunidenca SpaceX mandèt dos astronautas Bob Behnken e Doug Hurley dins l'espaci.

Estudi sus la Cançon de la Crosada

En 2015 sortissiá lo libre Lorsque la poésie fait le souverain, Étude sur la Chanson de la Croisade Albigeoise.

Sul libre 'Poesia catalana del sègle XX' - Robèrt Lafont - 1965

poesia

En 1963 sortissiá lo libre Poesia catalana del sègle XX. Robèrt Lafont ne faguèt la critica dins la revista Letras d'òc.